Tσαρουχάκια

Σιγά σιγά ξεκινήσαμε να ασχολούμαστε με την επέτειο της 25ης Μαρτίου. Γνωρίζουμε τα γεγονότα της σκλαβιάς και της Επανάστασης μέσα από γνωστούς πίνακες και βιντεάκια, τα παιδιά πήραν τα ποιήματα-ρόλους τους για τη γιορτή, μαθαίνουμε τραγούδια και παραδοσιακούς χορούς. Προς το παρόν δεν κάναμε καμία χειροτεχνία αλλά σκέφτομαι να κάνουμε κάτι από όλα αυτά που βλέπω στα blogs των συναδέλφων. 

Για να μη γίνω κουραστική και επαναλαμβάνω τις ιδέες που ήδη υπάρχουν, σκέφτηκα να ανεβάσω μία κατασκευούλα που είχαμε φτιάξει πέρσι, ιδέα κοινή με τη φίλη Δέσποινα, που φέτος είναι σε άλλο σχολείο :-( .  

Τσαρουχάκια με πηλό που έφτιαξαν τα παιδιά, τα χρωμάτισαν με ακρυλικό χρώμα, τα περάσαμε με ένα ειδικό σπρέι για να μη φεύγει το χρώμα, και κολλήσαμε με σιλικόνη ένα πον πον για φούντα και ένα μαγνητάκι από την πίσω πλευρά. Και έγινε μαγνητάκι για το ψυγείο!

Θυμίζουν λίγο τουριστικά είδη αλλά έχουν πλάκα! Μας βλέπω φέτος να τα φτιάχνουμε και να τα πουλάμε, σε λίγο που ξεκινάει και η τουριστική περίοδος, μήπως βγάλουμε και κανένα φράγκο για το σχολείο!

Ενσωμάτωση Δωδεκανήσου

Η 7η Μαρτίου 1948 αποτελεί ιστορικό ορόσημο για τα Δωδεκάνησα. Είναι η μέρα που τα νησιά μας, τελευταίος κρίκος στην αλυσίδα της εθνικής ολοκλήρωσης, από τη σύσταση του νεοελληνικού κράτους, γίνονται πλέον αναπόσπαστο κομμάτι της Ελλάδας.

Σήμερα ήταν μέρα που στα σχολεία γίνονται γιορτές για να τιμήσουν την Ενσωμάτωση της Δωδεκανήσου κι εμείς στα νηπιαγωγεία δε θα μπορούσαμε να μείνουμε αμέτοχοι. Από χθες ξεκινήσαμε τις δραστηριότητες μαθαίνοντας τα κυριότερα κομμάτια της ιστορίας και αναγνωρίζοντας τα Δωδεκάνησα στο χάρτη της Ελλάδας.

Μάθαμε ένα τραγουδάκι (παραδοσιακό της Ρόδου) με τους εξής στίχους:

Εστολί βρε αμάν αμάν αμάν, εστολίσθη το σπερβέρι,

εστολίσθη το σπερβέρι, λάμπει σαν το περιστέρι.

Εστολί βρε αμάν αμάν αμάν, εστολίσθη το Αιγαίο,

εστολίσθη το Αιγαίο, που'ναι απ'όλα πιο ωραίο.

Εστολί βρε αμάν αμάν αμάν, εστολίσθη η θάλασσά μας,

εστολίσθη η θάλασσά μας, με τα δώδεκα νησιά μας.

Εστολί βρε αμάν αμάν αμάν, εστολίσθη τ' ακρογιάλι,

εστολίσθη τ' ακρογιάλι, με της Ρόδου μας τα κάλλη.

Εστολί βρε αμάν αμάν αμάν, εστολίσθη η Ελλάδα,

εστολίσθη η Ελλάδα, λεβεντιά και ομορφάδα!

Χρωματίσαμε το χάρτη των Δωδεκανήσων και βρήκαμε σ'αυτόν το δικό μας νησί...

Φτιάξαμε το χάρτη στο πάτωμα και "ταξιδεύαμε" από νησί σε νησί για να δούμε τα πιο σημαντικά αξιοθέατα σαν μια δραστηριότητα ανάγνωσης αλλά και γεωγραφίας (πώς αλλιώς θα μαθαίναμε τα ονόματα των νησιών!).

Δραματοποιήσαμε την ενσωμάτωση όπως μπορούσαμε.

                                                                         Η Ελλάδα...

...άνοιξε την αγκαλιά της και πήρε τα Δωδεκάνησα μαζί της!

Και για το τέλος προσπαθήσαμε να μάθουμε έναν τοπικό (κώτικο) παραδοσιακό χορό, το "σιανό" με το τραγούδι "μελαχρινό" που δυστυχώς δεν απαθανάτισα αλλά παραθέτω το τραγούδι προς τιμήν της αυριανής μέρας.